Pre tačno četiri decenije fudbalski svet ostao je bez Dragana Mancea, napadača Partizana čija je prerana smrt u 23. godini života zauvek prekinula karijeru jednog od najvećih talenata jugoslovenskog fudbala, ali ne i sećanje koje i danas živi među navijačima.
Na današnji dan navršava se četiri decenije od tragične smrti Dragana Mancea, jednog od najvoljenijih fudbalera Partizana i idola generacija navijača.
Mance je stradao 3. septembra 1985. godine u saobraćajnoj nesreći u Zemunu, na putu ka treningu, samo 23 dana pre svog 23. rođendana. Nesreća je zaustavila onoga koga na terenu niko nije mogao. Te godine bio je najbolji napadač crno-belih, ljubimac publike i uzor mladima, a svojom skromnošću i karakterom poštovanje je zaslužio i van terena.
Za Partizan je nastupio 279 puta i postigao čak 174 gola, ostavljajući iza sebe trag koji vreme nije izbrisalo. Posebno se pamti epski dvomeč protiv Kvins Park Rendžersa u Kupu Uefa 1984/85, kada je Mance bio jedan od junaka neverovatnog preokreta – poraza od 6:2 u Londonu i pobede od 4:0 u Beogradu, koja je ušla u istoriju evropskog fudbala.
Njegovo radovanje golu postalo je zaštitni znak – klizanje na kolenima sa rukama podignutim ka nebu – prizor koji i danas budi emocije.
Rođen 26. septembra 1962. u Beogradu, prve fudbalske korake napravio je u Galenici (današnjem Zemunu), a već sa 17 godina postao je prvotimac. U Partizan je stigao 1980. godine i vrlo brzo postao simbol golgeterskog instinkta i strasti za igrom.
Za reprezentaciju Jugoslavije nastupio je u četiri utakmice, dok je za mladu i olimpijsku selekciju zabeležio ukupno devet nastupa. Poslednji put se u dresu Partizana upisao u strelce 1. septembra 1985. godine protiv Budućnosti, kada je pogodio iz penala – svega dva dana pre tragedije.
Za navijače Partizana, Dragan Mance je mnogo više od statistike i brojeva – on je simbol vremena, fudbaler koji je donosio radost i davao nadu. Njegov duh živi kroz priče starijih generacija, kroz snimke nezaboravnih golova i kroz stihove: „Na kolenima klizi po travi, podiže ruke, golove slavi.“
Dragan Mance je legenda. A legende, kako kažu, nikada ne umiru.
