Sindikat sudske vlasti: problematična upućivanja tužilaca

U saopštenju Aleksandra Đorđevića, člana Sindikata sudske vlasti, pripravnika i uzbunjivača u Višem javnom tužilaštvu u Beogradu, iznose se ozbiljne primedbe na odluke Visokog saveta tužilaštva donete na današnjoj sednici 18. juna 2026. godine.

Prema navodima iz saopštenja, Visoki savet tužilaštva je, kako se tvrdi, iskoristio pravni vakuum nastao primenom tzv. „Mrdićevih zakona“ i uputio veći broj javnih tužilaca iz osnovnih u viša javna tužilaštva. Đorđević ocenjuje da su ovakva upućivanja sporna, pozivajući se na ranija mišljenja Venecijanske komisije, u kojima se, kako navodi, ukazuje da ovakva praksa nije u skladu sa evropskim standardima.

U saopštenju se dodatno ističe da je posebno problematično to što su u skupštinskoj proceduri već predložene izmene zakona koje bi, prema tvrdnjama autora, upravo zabranile ovakva upućivanja, što on tumači kao zloupotrebu postojećeg pravnog vakuuma.

Najviše pažnje izaziva deo koji se odnosi na tri tužioca iz osnovnih javnih tužilaštava u Beogradu, koji su, prema navodima, svega deset dana nakon stupanja na funkciju upućeni u Više javno tužilaštvo u Beogradu. Reč je o tužiocima Maši Dedeić, Aleksandri Stefanović i Dušanu Šćepanoviću.

U saopštenju se postavlja pitanje da li su oni napredovali po kriterijumu stručnosti ili, kako se navodi, po osnovu bliskosti sa određenim centrima moći. Posebno se ističe slučaj Dušana Šćepanovića, dosadašnjeg sekretara Višeg javnog tužilaštva u Beogradu i, kako se tvrdi, bliskog saradnika Nenad Stefanović, uz navode, da se u javnosti pominjao i kao svedok u disciplinskom postupku protiv tužiteljke Bojane Savović.

Saopštenje takođe izdvaja i slučaj tužiteljke Marice Arsenović, koja je, prema navodima, upućena iz Trećeg osnovnog javnog tužilaštva u Više javno tužilaštvo u Beogradu. Ona se u tekstu dovodi u vezu sa Udruženjem sudija i tužilaca Srbije, koje se u saopštenju opisuje kao tzv. GONGO organizacija, što se tumači kao udruženje koje formalno ima strukovni karakter, ali se u javnosti dovodi u vezu sa političkim i kadrovskim uticajima.

Na kraju, autor saopštenja ocenjuje da se ne radi o pojedinačnim kadrovskim promenama, već o, kako navodi, sistemskom procesu preuzimanja ključnih pozicija u javnom tužilaštvu. Takođe se postavlja pitanje kriterijuma po kojima se vrše upućivanja i zašto, kako se tvrdi, na ključne funkcije ne dolaze tužioci sa dugogodišnjim iskustvom i profesionalnim integritetom.

Saopštenje završava ocenom da javnost ima pravo da zna ko i na koji način donosi odluke o raspoređivanju kadrova u pravosudnom sistemu Srbije.